otwarty dialog

lisc_1
lisc_2

Czym jest metoda Otwarty Dialogu?

Podejście oparte na Otwartym Dialogu jest metodą pracy dwu bądź trzyosobowego zespołu terapeutycznego z rodziną osoby doświadczającej kryzysu psychicznego. Kryzys jest w tym przypadku rozumiany szeroko jako trudność życiowa uniemożliwiająca satysfakcjonujące funkcjonowanie między ludźmi (od zaburzeń adaptacyjnych czy nastroju o niewielkim nasileniu przez radzenie sobie z doświadczeniem traumy po kryzys samobójczy czy psychotyczny). Model ten wyewoluował w Skandynawii na przestrzeni lat 80 i 90tych z założeń teoretycznych terapii systemowej jako sposób pracy z osobami doświadczającymi pierwszego kryzysu psychotycznego, zaś obecnie jest stosowany do pracy z siecią społeczną osoby będącą w kryzysie.

Dla kogo?

Dla osób znajdujących się w kryzysie psychicznym oraz ich najbliższego otoczenia, w tym dla osób doświadczających psychozy. Osoba doświadczająca stanu psychotycznego ma silnie zniekształcone procesy spostrzegania (najczęściej słyszy głosy) i myślenia (jej wypowiedzi są często niezrozumiałe dla otoczenia, zaś podejmowana tematyka luźno ze sobą powiązana) oraz jest całkowicie bezkrytyczna wobec własnych nieprawidłowych spostrzeżeń czy sądów.

Ile trwa?

Długość procesu terapeutycznego zależy od zgłaszanych potrzeb rodziny. Decyzja o każdym kolejnym spotkaniu jest podejmowana pod koniec sesji wspólnie przez wszystkie obecne na spotkaniu osoby. Pojedyncza sesja trwa ok. 60min.

Jak wygląda proces terapii?

W czasie sesji moderatorzy dbają o to, by głos każdego członka sieci miał okazję być usłyszany i zauważony przez uczestników spotkania. Terapeuci świadomie rezygnują z postawy eksperta podążając za tematami wprowadzanymi przez rodzinę i chorego. W trakcie sesji co najmniej dwukrotnie prowadzący zatrzymują dialog dzieląc się z jego uczestnikami swoimi spostrzeżeniami, odczuciami związanymi z toczącą się rozmową. Następnie uczestnicy sesji są zachęcani do skomentowania wypowiedzi terapeutów.

Jakie daje rezultaty?

Rezultat spotkań w znacznej mierze zależy od gotowości rodziny do przezwyciężenia napotkanych trudności. Rolą moderatorów jest tworzenie atmosfery bezpieczeństwa i porozumienia, które umożliwia otwarcie się na dialog między poszczególnymi członkami sieci na temat wspólnego kryzysowego doświadczenia. Rezygnacja z postawy eksperta przez terapeutów oraz podążanie za tym co wnosi pacjent wraz ze swoją rodziną pozwala docierać do jej wewnętrznych zasobów i własnych sposobów na przezwyciężenie kryzysu. Wszelkie decyzje dotyczące dalszego postępowania terapeutycznego podejmowane są wspólnie co znacząco poprawia poczucie bezpieczeństwa osoby doświadczającej kryzysu psychicznego oraz wpływa na jej lepsza współpracę tak z rodziną jak z profesjonalistami zdrowia psychicznego.

Zaplanuj Swoją wizytę